Józef Tymoteusz Węgrzyn
u. 24 marca 1857 w Warszawie, - zm. 24 czerwca 1914 Granica (Śląsk)
Zawód: felczer Warszawsko-wiedeńskich linii kolejowych
Autor podręcznika: Jak leczyć choroby domowym sposobem*.
Ojciec - Stanisław Węgrzyn, 1816-1893
Matka - Wiktoria Węgrzyn z d. Ciecierska, 1821-1901
Rodzeństwo:
- Aniela 1847? - 1917, krawcowa
- Feliks Antoni 1847-1878, drukarz
- Zachariasz Adam, 1854 - 1870, (zmarl w wieku 16 lat)
- Julia Zuzanna - 1856? - 1917, krawcowa
- Kazimiera Helena, ur. i zm. 1862,
- Domicella Stanisława Gadomska, 1863-1928
Żona - Kazimiera Węgrzyn z d. Zygmuntowska, 1865-1933 (Ślub 1887)
Dzieci - Cecylia Pizło (1888-1951), Henryk Kazimierz Węgrzyn (1892-1967),
* Wg opowieści rodzinnych
Dokumenty
Akt urodzenia Józefa Tymoteusza Węgrzyna, W-wa, parafia Św.Andrzeja, źródło, akt 188.
"Działo się w Warszawie dnia ósmego kwietnia 1857 (...), stawił się Stanisław Węgrzyn, handel wiktuałami utrzymujący lat 41 mający w Warszawie przy ulicy Chłodnej pod liczbą 930 zamieszkały w przytomności Józefa Komodzińskiego, właściciela domu i Franciszka Skowrońskiego służącego pełnoletnich w Warszawie zamieszkałych i okazał nam dziecię płci męzkiej urodzone tu w Warszawie w dniu 24 marca bieżącego roku o godzinie drugiej z południa z jego małżonki Wiktorii z Ciecierskich lat trzydzieści sześć mającej. Dziecięciu temu na Chrzcie świętym w dniu dzisiejszym (...) nadane zostały imiona Józef Tymoteusz (...). Meldunek spóźniony z woli ojca (...)
Świadectwo urodzenia Józefa Tymoteusza i świadectwo ślubu z Kazimierą (zbiory rodzinne)
Parafia Zagórze, Akt zgonu Józefa Węgrzyna, 24 czerwca 1914, Granica, Źródło: skan
Tłumaczenie z rosyjskiego: „Działo się we wsi Zagórze 16/29 czerwca 1914 roku o godzinie drugiej po południu. Stawili się Andrzej Bączkowski i Franciszek Kasprzyk pełnoletni służący w kolejach żelaznych zamieszkali we wsi Granica i oświadczyli, że we wsi Granica 11/24 czerwca tego roku zmarł Józef Węgrzyn lat 58, starszy felczer kolei żelaznych, urodzony w Warszawie syn Stanisława i Wiktorii z Ciecierskich małżonków Węgrzynów, zostawiając po sobie owdowiałą żonę Kazimierę Józefę z Zygmuntowskich. Po naocznym przekonaniu się o śmierci Józefa Węgrzyna akt ten niepiśmiennym stawającym odczytano i przez nas tylko podpisano. Utrzymujący akta stanu cywilnego (-) podpis nieczytelny”
W Kurierze Warszawskim w niedzielę, 5 lipca 1914, na stronie 13 ukazało się następujące zawiadomienie w sprawie nabożeństwa za Józefa Węgrzyna:
Z listu Henryka, syna Józefa, do przyjaciela: „Ze słów Ojca pamiętam, że wg tradycji jeden z Węgrzynów miał brać udział w obronie Jasnej Góry, ktoś za udział w powstaniu znalazł się na Sybirze, miał być i taki co działał w 1905-tym roku, był więziony czy nawet stracony. ” (Gorlice, 25.I.1963)
Józef Węgrzyn urodził się w Warszawie, pracował w Kolejach Warszawsko – Wiedeńskich jako felczer, następnie z rodziną mieszkał w miejscowości Granica, dziś Maczki, dzielnica Sosnowca:
(Maczki – wschodnia, niewielka i otoczona zewsząd lasami dzielnica Sosnowca, posiadająca głębokie tradycje kolejarskie wynikające z historycznie strategicznego położenia na mapie Europy, na granicy dwóch zaborów - końcowa stacja Granica Kolei Warszawsko – Wiedeńskiej) - źródło Wikipedia
Rodzina jego żony, Kazimiery Zygmuntowskiej mieszkała w Guberni Piotrkowskiej, w miejscowości Kołocinek. Ślub wzięli w miejscowości Gołonóg (dziś dzielnica Dąbrowy Górniczej) – Gubernia Piotrkowska, powiat Będziński. (patrz świadectwo ślubu powyżej) Zamieszkali w miejscowości Granica (gmina Gołonóg)
(Mapka pokazuje, gdzie leżały w XIX w. te miejscowości, dziś jest to Sosnowiec i Dąbrowa Górnicza)